BRANDBLUSSER, door Shang Ch’in 商禽 (1930-2010)

Op het middaguur, terwijl mijn woede steeg, staarde ik naar de brandblusser aan de muur. Een kind dat voorbijkwam zei tegen me: ‘Kijk dan! Je hebt twee brandblussers in je ogen.’ Om die onschuldige opmerking nam ik zijn hoofd tussen mijn handen en barstte in tranen uit.

Ik zag mezelf tweemaal, in elk van zijn ogen, huilen; hij zei me niet meer hoe vaak hij zichzelf zag in de spiegels van mijn tranen.

滅火機

憤怒昇起來的日午,我凝視著牆上的滅火機。一個小孩走來對我說:『看哪!你的眼睛裡有兩個滅火機。』為了這無邪告白;捧著他的雙頰,我不禁哭了。

我看見有兩個我分別在他眼中流淚;他沒有再告訴我,在我那些淚珠的鑑照中,有多少個他自己。


Vertaaloverleg met de Shang Ch’in, 2002

Riviersneeuw, van Liu Zongyuan (773-819)

Duizend bergen, maar er vliegt geen vogel,
tienduizend paden, maar er loopt geen mens.

Een grijsaard met een strohoed op een boot
vist eenzaam in de koude riviersneeuw.

Schildering door Ma Yuan 马远

《江雪》柳宗元

千山鳥飛絕
萬徑人蹤滅
孤舟簑笠翁
獨釣寒江雪

Yang Mu, Zomaar

Voor het tijdschrift Filter schreef ik een stukje over het vertalen van dit gedicht van Yang Mu:

ZOMAAR
Zomaar ineens
begin je je zorgen te maken,
zittend tussen de dorre cicadevellen.
Verleden, heden, toekomst,
toekomst?
Je haar wordt met elke wasbeurt lichter,
je huid doorschijnend van liefde,
de piano blijft wat achter.
Je krijgt door dat de thee koud wordt.
Een moment
van verbijstering.
In de tuin
worden de chrysanten kleiner. Je sluit je ogen
om ze niet te zien, en denkt aan je kindertijd.
Het verrassende wilde appelrood, pauwenblauw,
perillapaars, pioengeel,
het geluid van een schaar en polsen
die tegen houten meubels stoten
en dan denk je: als ik oud ben
zal ik me dan nog zo kunnen openvouwen,
zo prachtig kunnen uitspreiden
als een lap zijde op een glanzend oppervlak?

1991

Lees hier over de problemen bij het vertalen:

https://www.tijdschrift-filter.nl/webfilter/vrijdag-vertaaldag/2020/week-46-silvia-marijnissen/

Meng Haoran (689-740)/ 孟浩然

Het fijne aan een goed gedicht is dat het geen houdbaarheidsdatum heeft. Ook in mindere tijden vind je wel weer ergens iets moois:

Begin van de herfst

Ongemerkt valt de herfst in, de nachten lengen,
zacht suist de frisse bries, het weer wordt troosteloos.
De zomergloed verflauwt, mijn rieten huis verstilt,
in de biezen onder aan de trap glinstert dauw.

初秋

不覺初秋夜漸長
清風習習重凄涼
炎炎暑退茅齋靜
階下叢莎有露光

Ye Mimi, III II I Ø I II III

Speciaal voor het project ’50 Stories for Tomorrow’ van het International Literature Festival Utrecht (ILFU) maakte de Taiwanese dichteres Ye Mimi een prachtig, kort filmgedicht: III II I Ø I II III.
Kijk, lees en luister!